12-04-05

Daar is ze weer

Na een lange periode heb ik besloten om toch maar weer te gaan schrijven.

Ik ben met de diazepam gestopt en heb een ander niet verslavend medicijn gekregen.

Ik heb een aantal malen een aanvaring gehad met mijn psychologe, waarbij ik goed gebruik maak van het boek Ret Jezelf van Jan Verhulst.

Het schetst situaties uit het dagelijks leven en vertelt hoe je hier mee moet omgaan.

Vooral als mensen je opzadelen met hun problemen maak er niet jouw probleem van.

Ik heb DIS en ik herken een heleboel van dit stoornis.

Het is een stoornis dat je laat vluchten naar verschillende bewustzijnslagen als het een te grote confrontatie voor je is.

IK merk dat ik een hypergevoelig mens ben en als er een situatie te bedreigend word dan word ik meteen angstig. Bijvoorbeeld verhalen van mensen die een dierbare zijn verloren of ziekte of geweld of ruzie.

Dit zijn voor mij triggers die ik moet vermijden.

Ik werk nu een maal in de week meer kan ik niet opbrengen.

Mijn hersenen moeten dan teveel verwerken en daar word ik flink misselijk van.

Ik heb geleerd dat ik beter thuis kan functioneren. Ik word al een echte moeder die ook haar woordje durft te zeggen en ook eens flink boos kan worden.

Voorheen liet ik over me lopen omdat ik niet tegen confrontaties kan maar nu begint dat te veranderen.

In mijn relatie ben ik nog wel bang maar ik durf me wel meer te geven.

Een hele zware maar ook een mooie uitdaging.

Ik ben op zoek naar Teresa die er ergens tussen zit en uit verschillende ikjes word bestuurd.

Ik begin te veranderen maar wel geleidelijk anders raak ik in de war.De psychologe wilde me laten opnemen in een hersteloord maar daar trap ik niet in.

Trouwens het team vond het ook geen goed idee. Thuis in de werkelijke wereld hoor ik thuis.

daar moet ik me staande proberen te houden en mijn veiligheid en rust zien te vinden.

Veel liefs Teresa

09:00 Gepost door Teresa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.